انگار همين ديروز بود
ماشيني که تمام آرزوهايم
در بار بند فلزيش
بسته بود
سيلي محکمي به صورتم زد
پشت شيشه ها بين دو انگشتم
در بزم چشم هاي من و تو
دستي جنبيد
و خط غبار گرفته جاده اي غمناک
تاديرينه ترين نگاه ها
در بالاترين دالان هاي ذهنم
نقش ببندد
و به يادش
همه باغ ها زيباترين ترانه ها را
برايم مي خواندند
خودم هم خواندم
آوازي شب شکن
در بزم چشم هاي من و تو
انگار همين ديروز بود

"به استاد منوچهر اتشی"

 كنار همان سنگ